به گزارش شهرآرانیوز؛ نگاهی به ترکیب جمعیت مشهد بیندازید؛ از هر ۱۰ نفر، یک نفر بالای شصت سال سن دارد. به گواه آمار رسمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، سهم سالمندان از جمعیت زیرپوشش این دانشگاه به ۳۲/ ۱۰ درصد رسیده است و بیش از نیمی از این ۵۶۱هزار سالمند را زنان تشکیل میدهند.
پیشبینیها از یک جهش جمعیتی درمیان سالمندان حکایت دارد. سهم سالمندان از جمعیت کشور که هم اکنون حدود ۱۰درصد است، تا سال۱۴۲۰، دوبرابر خواهد شد و به مرز ۲۰درصد خواهد رسید. یعنی در آن سال، ایران جمعیتی خواهد داشت که از هر پنج نفرش، یک نفر سالمند است. اما نکته تأمل برانگیزتر، شتاب این تغییر است.
براساس پیش بینیهای جمعیتی، ایران در فاصله سال های۲۰۱۵ تا ۲۰۵۰، دومین کشور جهان در افزایش جمعیت بیشتر از شصت سالهها و هفتمین کشور در افزایش جمعیت افراد بیشتر از شصت وپنج ساله خواهد بود، این درحالی است که کشورهای توسعه یافته، این تحول را طی دههها و با فرصتی کافی برای برنامه ریزی تجربه کردند. اما در ایران، این پدیده در بازهای بسیار کوتاهتر رخ خواهد داد و پنجره سیاست گذاری و بسترسازی را به شدت محدود میکند.
حالا به این آماروارقام، این گزاره را اضافه کنید که سیاستهای فعلی حمایت از سالمندان در کشور، نه تنها برای این موج جمعیتی آماده نیست، بلکه در مواجهه با جمعیت سالمند کنونی نیز با کاستیهای جدی روبه روست؛ موضوعی که بازوی پژوهشی مجلس شورای اسلامی در گزارش تازه خود بر آن مهر تأیید میزند.
مهمترین مسئلهای که این گزارش بر آن انگشت میگذارد، فروکاستن مفهوم «سالمندی» به «دوران بازنشستگی» در قوانین و سیاستهای کشور است، به گونهای که نزدیک به نیمی از جمعیت سالمندان کشور که بازنشسته نیستند یا هرگز تحت پوشش بیمه قرار نداشتهاند، از چشم قانون گذاران پنهان ماندهاند.
براساس دادههای این گزارش که به تازگی منتشر شده است، در سال۱۴۰۳ از جمعیت ۹میلیون و۸۸۱هزار نفری سالمندان کشور، حدود ۳۰درصد، یعنی نزدیک به ۳میلیون نفر، به طور کامل از شبکه حمایتهای بیمهای و حمایتی نظام تأمین اجتماعی بی بهرهاند. از هر سه سالمند، یک نفر، بی آنکه پشتوانهای داشته باشد، با هزینههای رو به افزایش درمان، تورم و کهولت دست وپنجه نرم میکند.
درمقابل، تنها حدود ۴۴ درصد از سالمندان تحت پوشش مستمری سه صندوق …
